- Czerwono-bursztynowy kolor Mad honey wynika głównie z kwiatów, które odwiedzają pszczoły.
- Nepalski mad honey ma ciemniejszy, czerwono-bursztynowy kolor, podczas gdy turecki „deli bal” jest jaśniejszy.
- Pora roku, wysokość nad poziomem morza oraz skład kwiatowy powodują zmiany odcienia miodu między poszczególnymi zbiorami.
- Kolor nie wskazuje na zawartość grayanotoksyn w miodzie. Jedynie badanie laboratoryjne pozwala to ustalić.
Ludzie często nazywają mad honey „miodem czerwonym”, a gdy przyłoży się słoik do światła, łatwo zrozumieć dlaczego. Ciemniejsze odmiany wydają się niemal świecić głębokim czerwono-bursztynowym blaskiem. Jest to odcień, którego prawie nie spotyka się w miodach dostępnych w większości supermarketów. Jeśli jednak przyjrzeć się bliżej, rzadko jest to prawdziwa czerwień. W zależności od miejsca i czasu zbioru mad honey może mieć barwę od złocisto-bursztynowej do ciemnoczerwono-brązowej
Kolor ten wynika z kwiatów, którymi żywiły się pszczoły, pory roku oraz gór, na których znajdują się ule lub gniazda skalne. Przyjrzyjmy się temu bliżej.
Dlaczego Mad Honey ma czerwony kolor?
Mad honey zawdzięcza swój czerwonawy kolor naturalnym związkom i minerałom zawartym w nektarze i pyłku zbieranym przez pszczoły. Większość tego nektaru pochodzi z rododendronów, zmieszanych z innymi górskimi kwiatami kwitnącymi w tym samym czasie. Razem nadają mad honey ciemniejszy, czerwonowo-bursztynowy odcień niż większość miodów codziennego użytku. Dokładny odcień zmienia się w zależności od regionu, wysokości nad poziomem morza i pory roku, dlatego nepalski mad honey jest zazwyczaj ciemniejszy i bardziej czerwony niż jaśniejszy turecki „deli bal”, a żadne dwa zbiory nie są identyczne.
Co nadaje miodowi jego kolor
Kolor każdego miodu zależy przede wszystkim od kwiatów, z których pochodzi. Nektar i pyłek zawierają niewielkie ilości barwników roślinnych, minerałów i innych naturalnych związków, które przedostają się do miodu. Kwiaty wytwarzające ich bardzo mało dają jasny miód. Kwiaty wytwarzające ich więcej dają miód ciemniejszy.
Właśnie dlatego miód akacjowy jest niemal przezroczysty, podczas gdy miody kasztanowy, wrzosowy i gryczany mają głęboki brązowy kolor. Pszczelarze i handlarze miodem oceniają barwę w skali Pfunda, która rozciąga się od „przezroczystego jak woda” poprzez kilka odcieni bursztynu aż do „ciemnego bursztynu”. Większość miodów dostępnych w supermarketach plasuje się w jaśniejszej, środkowej części tego zakresu. Mad honey znajduje się bliżej ciemniejszego końca skali.
W jaki sposób nektar rododendronów decyduje o barwie Mad Honey
Mad honey pochodzi głównie z dziko rosnących rododendronów, takich jak Rhododendron ponticum w Turcji i Rhododendron arboreum w Nepalu, i zawiera naturalnie występujące grayanotoksyny pochodzące z nektaru rododendronów.
Kolor i grayanotoksyny to jednak dwie odrębne kwestie. Ciemniejszy lub bardziej czerwony słoik nie zawiera więcej grayanotoksyn, tak samo jak jaśniejszy nie zawiera ich mniej. Jedynym sposobem na ustalenie zawartości grayanotoksyn w danej partii jest jej zbadanie. Każda partia produktu Real Mad Honey jest badana przez niezależne laboratorium pod kątem zawartości grayanotoksyn. Na naszej stronie z raportami laboratoryjnymi mogą Państwo znaleźć raport dotyczący Państwa zamówienia.
Inne kwiaty, które odwiedzają pszczoły
Pszczoły rzadko skupiają się na jednej roślinie. Podczas kwitnienia rododendronów odwiedzają one również wszelkie inne kwitnące w pobliżu rośliny, takie jak dzikie zioła, górskie krzewy, drzewa owocowe oraz, na wybrzeżu Morza Czarnego, kasztanowce. Każda z tych roślin nadaje miodowi swój własny kolor.
Na przykład miód zebrany z większą ilością nektaru kasztanowego może okazać się ciemniejszy i bardziej brązowy, podczas gdy miód z większą ilością jasnych kwiatów polnych może wyglądać na jaśniejszy.
Pory roku, wysokość nad poziomem morza i region
To, które kwiaty są w okresie kwitnienia, zależy od pory roku i wysokości zbocza. W Himalajach rododendrony kwitną najpierw w niższych dolinach, a później na wyższych wysokościach, więc gniazdo na klifie położone na jednej wysokości czerpie pożywienie z innego zestawu kwiatów niż gniazdo znajdujące się wyżej na tej samej górze. Nepalscy zbieracze miodu prowadzą zbiór wiosną i jesienią, a te dwa zbiory pochodzą z różnych okresów kwitnienia, co może wpływać na kolor miodu.
Region ma równie duże znaczenie. Lasy himalajskie w Nepalu i lasy nad Morzem Czarnym w północno-wschodniej Turcji charakteryzują się różnymi gatunkami rododendronów, roślin towarzyszących oraz warunkami klimatycznymi. Nawet w obrębie jednego regionu jedna dolina może zakwitnąć wcześniej lub później niż sąsiednia.
Wszystko to zmienia się co roku. Ciepła wiosna, późne przymrozki lub deszczowe lato wpływają na termin kwitnienia roślin i ilość wytwarzanego przez nie nektaru. Dlatego żadne dwa zbiory mad honey nie są identyczne, a nowy słoik może mieć odcień jaśniejszy lub ciemniejszy niż poprzedni. Jest to normalne w przypadku surowego miodu pochodzącego z jednego regionu.
Kolor Mad Honey z Nepalu w porównaniu z miodem Mad Honey z Turcji
Nepalski mad honey jest ciemniejszy od tureckiego mad honey. Zazwyczaj ma głęboki czerwono-bursztynowy kolor, czasami zbliżony do ciemnobrązowego, a czerwień jest najbardziej widoczna, gdy prześwituje przez niego światło. Turecki „deli bal” jest jaśniejszy, zbliżony do złoto-bursztynowego odcienia i bardziej przejrzysty w słoiku.
Krystalizacja zmienia wygląd obu produktów. Nepalski mad honey łatwo ulega krystalizacji, a po zestaleniu się wygląda na jaśniejszy i bardziej nieprzezroczysty, ponieważ drobne kryształki rozpraszają światło zamiast je przepuszczać. Podczas długotrwałego przechowywania miód powoli ciemnieje.
Podsumowanie
Kolor słoika mad honey wiele mówi o jego pochodzeniu. Większość pochodzi z nektaru rododendronów, a inne kwiaty, które pszczoły znalazły w danym sezonie, sprawiają, że jest on nieco jaśniejszy lub ciemniejszy. Sezon, wysokość nad poziomem morza i region decydują o tym, jakie kwiaty znajdują pszczoły. Dlatego nepalski mad honey jest ciemniejszy i bardziej czerwony niż turecki „deli bal”, a każde zbiory nieco różnią się od poprzednich. Jeśli więc Państwa następny słoik będzie o odcień jaśniejszy lub ciemniejszy, to zasługa gór i pogody. Kolor nie zdradzi Państwu, co faktycznie znajduje się w danej partii, ale ujawni to raport laboratoryjny.
Informacje na etykiecie
Nigdy nie więcej niż 5 g dziennie – mniej niż jedna płaska łyżeczka, wyłącznie dla osób dorosłych.
Spożycie ponad 5 g dziennie może powodować zawroty głowy, nudności, zimne poty i niskie ciśnienie krwi. W takim przypadku należy przerwać spożywanie, wypić wodę i odpocząć; jeśli objawy są poważne, należy zadzwonić pod numer 112 lub zgłosić się do lekarza. Produkt nie jest zalecany dla dzieci, kobiet w ciąży lub karmiących piersią, osób z chorobami serca lub zaburzeniami ciśnienia krwi, a także w przypadku alergii na miód. Przyjmują Państwo leki? Proszę najpierw skonsultować się z lekarzem.






