- De roodachtig-amberkleurige kleur Mad honey is voornamelijk afkomstig van de bloemen die de bijen bezoeken.
- Nepalese mad honey is donkerder en roodachtig-amberkleurig, terwijl Turkse „deli bal“ lichter is.
- Het seizoen, de hoogte en de samenstelling van de bloemen zorgen ervoor dat de kleur van de honing tussen de oogsten varieert.
- De kleur geeft geen indicatie van het gehalte aan grayanotoxine in de honing. Alleen een laboratoriumtest kan dat vaststellen.
Mensen noemen mad honey vaak ‘rode honing’, en wanneer u een pot tegen het licht houdt, is het gemakkelijk te begrijpen waarom. De donkerdere soorten lijken bijna te gloeien in een diepe roodachtige amberkleur. Dat is een tint die u in de meeste supermarkthoning nauwelijks aantreft. Kijkt u echter beter, dan is het zelden echt rood. Afhankelijk van waar en wanneer het is geoogst, kan mad honey variëren van goudkleurig-amber tot donker roodbruin
Deze kleur is afkomstig van de bloemen waarvan de bijen zich hebben gevoed, de tijd van het jaar en de bergen waar de bijenkasten of rotsnesten zich bevinden. Laten we dit eens nader bekijken.
Waarom is Mad Honey rood?
Mad honey dankt zijn roodachtige kleur aan natuurlijke verbindingen en mineralen in de nectar en het stuifmeel die de bijen verzamelen. Het grootste deel van die nectar is afkomstig van rododendrons, vermengd met andere bergbloemen die tegelijkertijd bloeien. Samen geven zij mad honey een donkerdere, roodachtig-amberkleurige tint dan de meeste alledaagse honingsoorten. De exacte tint varieert naargelang de regio, de hoogte en het seizoen; zo is Nepalese mad honey doorgaans donkerder en roder dan de lichtere Turkse ‘deli bal’, en geen twee oogsten zien er hetzelfde uit.
Wat geeft honing zijn kleur?
De kleur van elke honing wordt bepaald door de bloemen waaruit deze afkomstig is. Nectar en stuifmeel bevatten kleine hoeveelheden plantaardige pigmenten, mineralen en andere natuurlijke stoffen, die in de honing terechtkomen. Bloemen die hier zeer weinig van produceren, leveren bleke honing op. Bloemen die er meer van produceren, leveren donkerdere honing op.
Dat is de reden waarom acaciahoning bijna helder is, terwijl kastanje-, heide- en boekweithoning diepbruin zijn. Imkers en honinghandelaren beoordelen de kleur op de Pfund-schaal, die loopt van „waterwit“ via verschillende tinten amber tot „donker amber“. De meeste honingsoorten uit de supermarkt bevinden zich in het lichtere midden van dat spectrum. Mad honey bevindt zich aan de donkerdere kant.
Hoe rododendronnectar de kleur Mad Honey bepaalt
Mad honey is voornamelijk afkomstig van wilde rododendrons, zoals Rhododendron ponticum in Turkije en Rhododendron arboreum in Nepal, en bevat van nature voorkomende grayanotoxines uit rododendronnectar.
Kleur en grayanotoxines zijn echter twee verschillende zaken. Een donkerdere of roder potje bevat niet meer grayanotoxines, net zoals een lichter potje er niet minder van bevat. De enige manier om het grayanotoxinegehalte van een partij te achterhalen, is door deze te testen. Elke partij Real Mad Honey wordt door een onafhankelijk laboratorium getest op het gehalte aan grayanotoxinen. Op onze pagina „Laboratoriumrapporten“ kunt u het rapport raadplegen dat betrekking heeft op uw bestelling.
De andere bloemen die bijen bezoeken
Bijen blijven zelden bij één enkele plant. Terwijl de rododendrons in bloei staan, bezoeken zij ook alle andere bloeiende planten in de omgeving, zoals wilde kruiden, bergstruiken, fruitbomen en, aan de kust van de Zwarte Zee, kastanjebomen. Elk van deze planten geeft de honing zijn eigen kleur.
Een oogst met bijvoorbeeld meer kastanjennectar kan donkerder en bruiner uitvallen, terwijl een oogst met meer lichtgekleurde wilde bloemen er bleker uit kan zien.
Seizoenen, hoogte en regio
Welke bloemen in bloei staan, hangt af van de tijd van het jaar en de hoogte van de helling. In de Himalaya bloeien rododendrons eerst in de lagere valleien en later hogerop, zodat een nest op een rotswand op een bepaalde hoogte zich voedt met een andere mix van bloemen dan een nest dat verderop op dezelfde berg ligt. Nepalese honingjagers oogsten in het voor- en najaar, en de twee oogsten zijn afkomstig uit verschillende bloeiperiodes, wat van invloed kan zijn op de kleur.
De regio is eveneens van belang. De Himalaya-bossen van Nepal en de bossen aan de Zwarte Zee in Noordoost-Turkije hebben verschillende rododendronsoorten, begeleidende planten en klimaten. Zelfs binnen één regio kan de ene vallei eerder of later bloeien dan de andere.
Dit alles verandert elk jaar. Een warm voorjaar, een late vorst of een natte zomer beïnvloeden het moment waarop planten bloeien en hoeveel nectar ze produceren. Daarom is geen enkele oogst van mad honey hetzelfde, en kan een nieuwe pot een tint lichter of donkerder zijn dan uw vorige. Dit is normaal voor rauwe honing uit één enkele regio.
Kleur van Nepalese versus Turkse Mad Honey
Nepalese mad honey is donkerder dan Turkse mad honey“. Deze heeft doorgaans een diepe roodachtige amberkleur, soms bijna donkerbruin, en het rood komt het best tot uiting wanneer er licht doorheen schijnt. Turkse „deli bal“ is lichter, neigt meer naar goudkleurig amber en is helderder in de pot.
Kristallisatie verandert het uiterlijk van beide producten. Nepalese mad honey kristalliseert gemakkelijk, en zodra deze hard wordt, ziet deze er bleker en ondoorzichtiger uit omdat de minuscule kristallen het licht verstrooien in plaats van het door te laten. Bij langdurige opslag wordt honing ook langzaam donkerder.
Afsluitende opmerkingen
De kleur van een potje mad honey zegt veel over de herkomst ervan. Het grootste deel is afkomstig van rododendronnectar, en de andere bloemen die de bijen dat seizoen hebben gevonden, maken de honing iets lichter of donkerder. Het seizoen, de hoogte en de regio bepalen welke bloemen de bijen vinden. Daarom is Nepalese mad honey donkerder en roder dan Turkse deli bal, en ziet elke oogst er net iets anders uit dan de vorige. Mocht uw volgende pot dus een tint lichter of donkerder zijn, dan is dat te danken aan de bergen en het weer. Wat er daadwerkelijk in een partij zit, kunt u niet aan de kleur aflezen, maar het laboratoriumrapport zal u dat wel vertellen.
Informatie op het etiket
Nooit meer dan 5 g per dag – minder dan één afgestreken theelepel, uitsluitend voor volwassenen.
Het nuttigen van meer dan 5 g per dag kan duizeligheid, misselijkheid, koud zweet en lage bloeddruk veroorzaken. Mocht dit gebeuren, stop dan met het gebruik, drink water en rust uit; bij ernstige symptomen belt u 112 of raadpleegt u een arts. Niet aanbevolen voor kinderen, tijdens de zwangerschap of borstvoeding, voor mensen met hart- of bloeddrukproblemen, of bij allergie voor honing. Gebruikt u medicijnen? Raadpleeg dan eerst uw arts.






