Belangrijkste punten
- Turkse mad honey, of „deli bal“, wordt geproduceerd door imkers aan de oostelijke Zwarte Zeekust van Turkije, rond het Kaçkar-gebergte.
- De bijen verzamelen nectar van twee rododendronsoorten, Rhododendron ponticum en Rhododendron luteum, tijdens een kort bloeiseizoen in het late voorjaar.
- In tegenstelling tot Nepalese mad honey, die uit wilde nesten op rotswanden wordt geoogst, is Turkse mad honey afkomstig van beheerde bijenkasten die imkers de hellingen op verplaatsen.
De meeste mensen stellen zich voor dat mad honey door honingjagers met touwladders van een rotswand wordt gesneden. Zo wordt het inderdaad geoogst in Nepal. In Turkije gebeurt dit op een meer vertrouwde manier: door imkers die elk voorjaar hun bijenkasten de heuvels in brengen en wachten tot de rododendrons bloeien.
Hieronder volgen we één seizoen aan de kust van de Zwarte Zee, vanaf de eerste rododendronbloesems tot de honing in de pot. Gaandeweg zult u zien waarom Turkse mad honey uiteindelijk zo anders is dan de Nepalese mad honey“.
Hoe wordt Turkse Mad Honey gemaakt?
Turkse mad honey wordt geproduceerd door imkers aan de oostelijke Zwarte Zeekust van Turkije. In het late voorjaar verplaatsen zij hun bijenkasten naar hellingen die begroeid zijn met Rhododendron ponticum en Rhododendron luteum. De bijen verzamelen nectar terwijl de struiken in bloei staan, en de honing wordt geoogst zodra de bloei voorbij is. De honing bevat van nature voorkomende grayanotoxines uit de nectar van de rododendron.
De oostelijke kust van de Zwarte Zee
Deli bal is afkomstig uit het uiterste noordoosten van Turkije, waar het Kaçkar-gebergte steil oprijst uit de Zwarte Zee. De provincies Rize en Artvin liggen in het hart van deze regio. Het is een van de natste delen van het land, met een gematigd klimaat, hevige regenval en dichte bossen die vanaf de kust de hellingen beklimmen.
Die omstandigheden zijn zeer geschikt voor rododendrons. Op veel hellingen groeien ze in dichte begroeiing onder de bomen en langs de bosranden. Het is een van de weinige plaatsen ter wereld waar mad honey wordt geproduceerd.
De rododendrons achter Deli Bal
Twee rhododendronsoorten leveren het grootste deel van de nectar in Turkse mad honey“.
- Rhododendron ponticum: Een groenblijvende struik met paarsroze bloemen die wijdverspreid groeit in de heuvels rond de Zwarte Zee.
- Rhododendron luteum: Een bladverliezende struik met heldergele, geurige bloemen, die vaak voorkomt aan de randen van bossen en op meer open hellingen.
Omdat de bijen voornamelijk op deze twee soorten foerageren, die vaak in dichte begroeiing voorkomen, is Turkse mad honey doorgaans consistenter van oogst tot oogst dan Nepalese mad honey, waar de bijen een meer gevarieerde mix van Himalaya-rododendrons bezoeken.

Het bijenteeltjaar
De productie van Deli Bal volgt het ritme van de rododendronbloei. Het grootste deel van het werk gedurende het jaar draait om op het juiste moment op de juiste plaats zijn.
De bijenkasten de hellingen op verplaatsen
Turkse mad honey is afkomstig van beheerde kolonies Europese honingbijen, die in verplaatsbare bijenkasten worden gehouden. Voordat de rododendrons bloeien, brengen imkers hun bijenkasten naar de hellingen waar de struiken het dichtst groeien. Door de bijenkasten dicht bij de bloemen te plaatsen, besteden de bijen het grootste deel van hun foerageertijd aan rododendrons in plaats van aan andere planten.
De bijenteelt is een eeuwenoude traditie langs deze kust, en veel imkers keren jaar na jaar terug naar dezelfde hellingen.
Het bloeiseizoen
Rhododendrons aan de kust van de Zwarte Zee bloeien in het late voorjaar, grofweg van april tot juni. Het exacte tijdstip verschilt per hoogte: struiken lager in het gebied bloeien als eerste, en die hogerop volgen enkele weken later. Voor elke helling is de bloeiperiode kort, dus imkers moeten hun bijenkasten op het juiste moment naar boven brengen.
De oogst
Zodra de bloei voorbij is, verzamelen de imkers de honing. Zij openen de bijenkasten en verwijderen de ramen met afgedekte raat, waar de bijen de cellen met honing hebben gevuld en deze met was hebben afgesloten. De bijen houden voldoende honing achter om de kolonie in stand te houden, en de rest wordt geoogst.
Van raat tot pot
Terug van de hellingen worden de wasdoppen verwijderd en wordt de honing van de raat gescheiden, hetzij door de ramen te centrifugeren, hetzij door de raat te persen. De honing wordt vervolgens gezeefd om was en andere deeltjes te verwijderen, vervolgens laat men deze rusten zodat eventuele lucht naar het oppervlak stijgt, en ten slotte wordt de honing in potten gegoten.
Het verschil tussen het oogsten van Turkse en Nepalese Mad Honey
Zowel mad honey Turkse als mad honey Nepalese mad honey zijn afkomstig van rododendronnectar, maar worden op zeer verschillende manieren geproduceerd.
- De bijen: Turkse mad honey is afkomstig van gekweekte Europese honingbijen. Nepalese mad honey is afkomstig van Apis laboriosa, de reusachtige Himalaya-honingbij, die haar nesten bouwt op open rotswanden en niet in bijenkasten kan worden gehouden.
- De oogst: In Turkije verplaatsen imkers de bijenkasten naar de rododendrons en halen ze aan het einde van het seizoen de ramen op. In Nepal klimmen honingjagers via touwladders naar beneden om de wilde honingraten met de hand af te snijden.
- De bloemen: Turkse bijen verzamelen voornamelijk nectar van twee rododendronsoorten. Nepalese bijen bezoeken op grote hoogte een bredere, meer gevarieerde mix.
Afsluitende opmerkingen
Turkse mad honey is de honing van de imker. Aan de oostkust van de Zwarte Zee, rond het Kaçkar-gebergte, dragen imkers elk voorjaar hun bijenkasten naar hellingen die dichtbegroeid zijn met Rhododendron ponticum en Rhododendron luteum, en verzamelen zij de honing zodra het korte bloeiseizoen ten einde loopt.
Het proces is bekender dan de oogst op de kliffen in Nepal, maar het is net zo nauw verbonden met het land en het tijdstip van de bloei. De Turkse ‘deli bal’ Real Mad Honey is afkomstig uit deze regio aan de Zwarte Zee en wordt ingekocht via vertrouwde partners.
Informatie op het etiket
Nooit meer dan 5 g per dag – minder dan één afgestreken theelepel, uitsluitend voor volwassenen.
Het nuttigen van meer dan 5 g per dag kan duizeligheid, misselijkheid, koud zweet en lage bloeddruk veroorzaken. Mocht dit gebeuren, stop dan met het gebruik, drink water en rust uit; bij ernstige symptomen belt u 112 of raadpleegt u een arts. Niet aanbevolen voor kinderen, tijdens de zwangerschap of borstvoeding, voor mensen met hart- of bloeddrukproblemen, of bij allergie voor honing. Gebruikt u medicijnen? Raadpleeg dan eerst uw arts.




