Herkomst van Mad Honey in Nepal

Real Mad Honey betrekt zijn honing niet alleen uit de Himalaya – wij investeren ook in de mensen die deze traditie mogelijk maken.

In de Himalaya verdwijnen tradities niet omdat mensen ze vergeten – ze verdwijnen omdat mensen het zich niet kunnen veroorloven om te blijven.

Wanneer lokaal werk te weinig opbrengt, zien gezinnen zich genoodzaakt om familieleden naar de steden of het buitenland te sturen om inkomsten te genereren. Zo raken dorpen langzaam leeg van de volgende generatie – en zodra de jongeren vertrekken, verdwijnt de kennis met hen mee. Dit geldt met name voor Nepal.

Veel mensen komen uiteindelijk in het buitenland terecht in fysiek zware, laagbetaalde banen, vaak onder slechte omstandigheden, simpelweg omdat er thuis maar weinig economische alternatieven zijn. Het is zelden een keuze – het is dwang.

Wij bieden daar iets echts tegenover: een bovengemiddeld salaris en vast werk.

Door jagers en lokale partners een eerlijk, boven het gemiddelde liggend salaris te betalen, maken wij het verblijf in de gemeenschap tot een financieel verstandige keuze – en niet tot een romantische.

Wat dit in de praktijk betekent:

• Minder migratie uit ‘overlevingsnoodzaak’: mensen hoeven niet te verhuizen alleen maar om in hun levensonderhoud te voorzien.
• Meer stabiliteit gedurende het hele jaar: het inkomen is geen eenmalige gebeurtenis – het voorziet gezinnen van inkomsten gedurende alle seizoenen.
• Vaardigheden blijven in het dorp: ouderen kunnen het ambacht doorgeven omdat de volgende generatie er nog steeds is.
• Het geld blijft lokaal circuleren: hogere lonen ondersteunen de bredere gemeenschap – gereedschap, vervoer, voedsel, lokale bedrijven.

Dit is geen „oogsten”. Het is werk op rotswanden.

Traditionele honingjacht in de Himalaya is van nature gevaarlijk — steile afgronden, onstabiele rotsen, onvoorspelbaar weer en urenlang aan touwen hangen. In het verleden vertrouwden jagers vaak op handgemaakte touwen, zonder beschermende kleding, zonder harnassen en zonder echte veiligheidsuitrusting. Elk seizoen bracht reële risico’s met zich mee.

Voor ons betekent het ondersteunen van lokale gemeenschappen ook één onmisbaar aspect: het vergroten van de veiligheid van de jagers.

Wat wij elk seizoen aanbieden:

• Betrouwbare touwen (geen geïmproviseerde, met de hand gedraaide alternatieven)
• Veiligheidsharnassen
• Beschermende kleding / uitrusting
• Upgrades van basisapparatuur die vermijdbare risico’s verminderen

Daarom voorzien wij de jagers vóór het begin van elk jachtseizoen van moderne veiligheidsuitrusting — zodat zij niet gedwongen worden te kiezen tussen traditie en overleven.

Een grote zorg die mensen hebben is: „Vernietigt u de rotswanden? Roeit u de bijen uit?“
Een terechte vraag — want in de meeste sectoren betekent „meer vraag“ doorgaans „meer winning“.

Maar het zoeken naar Himalaya-honing werkt niet op die manier.

Deze lokale gemeenschappen zien het bos niet als een grondstof om te exploiteren — zij beschouwen het als hun thuis, hun erfgoed en hun spirituele basis. Hun gehele levensonderhoud is afhankelijk van het intact houden van het ecosysteem. Als de bijen verdwijnen, verdwijnt alles.

De basis is dus al in harmonie. En bovendien werken wij actief met hen samen om ervoor te zorgen dat dit zo blijft.

Hoe dit er in de praktijk uitziet:

• Wij „plunderen“ een bijenkorf niet.
  Jagers nemen niet alles mee. Een deel wordt achtergelaten, zodat de kolonie zich kan herstellen en kan blijven produceren. Het doel is niet de maximale opbrengst van vandaag — het gaat erom dat er volgend seizoen en het seizoen daarna weer honing wordt geproduceerd.
• De oogst is seizoensgebonden — en daar houden wij ons aan.
  Deze honing wordt uitsluitend tijdens specifieke oogstperiodes verzameld. Buiten die periode oogsten wij simpelweg niet, omdat de bijen dan stabiliteit nodig hebben om de kolonie weer op te bouwen en in stand te houden.
• Wij vergroten het volume niet door meer oogsttochten af te dwingen.
  Als het aanbod laag is, is het aanbod laag. Wij dringen niet aan op extra tochten, wij oefenen geen druk uit op jagers om meer te oogsten, en wij ‘vullen het tekort niet aan’ door overmatige oogst. Dat is precies de reden waarom Mad Honey beperkt blijft — de natuur bepaalt de bovengrens.
• Wij werken samen met dezelfde lokale groepen — geen willekeurige nieuwe teams.
  Om druk op de productiehoeveelheden te voorkomen, betrekken wij onze producten via vertrouwde lokale partners die het gebied en de regels kennen. Wij streven niet naar schaalvergroting door voortdurend nieuwe oogsters in te schakelen of agressief nieuwe oogstgebieden te openen.
• Wij zorgen ervoor dat het traceerbaar en consistent blijft.
  Omdat wij niet bij anonieme tussenhandelaren inkopen, kunnen wij het proces consistent houden: waar het vandaan komt, van wie het afkomstig is en hoe het wordt geoogst — waardoor duurzame werkwijzen daadwerkelijk kunnen worden gehandhaafd, en niet alleen „beloofd“ worden.
  
  Dit respect is diep geworteld in de cultuur.
  Veel jagers volgen spirituele overtuigingen en rituelen die respect versterken: een mentaliteit waarbij men toestemming vraagt, zich voorzichtig beweegt en de bijen en rotswanden behandelt als iets dat men niet domineert — maar waarmee men samenwerkt. Of u het nu spiritualiteit, traditie of simpelweg wijsheid noemt, het resultaat is hetzelfde.