Najważniejsze wnioski
- Turecki mad honey, zwany również „deli bal”, jest wytwarzany przez pszczelarzy na wschodnim wybrzeżu Morza Czarnego w Turcji, w okolicy gór Kaçkar.
- Pszczoły zbierają nektar z dwóch gatunków rododendronów – Rhododendron ponticum i Rhododendron luteum – podczas krótkiego okresu kwitnienia późną wiosną.
- W przeciwieństwie do nepalskiego mad honey, który pozyskuje się z dzikich gniazd na klifach, turecki mad honey pochodzi z zarządzanych uli, które pszczelarze przenoszą na zbocza.
Większość osób wyobraża sobie, że mad honey jest wycinany ze ściany klifu przez zbieraczy miodu korzystających z drabinek linowych. Tak właśnie odbywa się jego zbiór w Nepalu. W Turcji produkuje się go w bardziej znany sposób: pszczelarze każdej wiosny przenoszą swoje ule na wzgórza i czekają na kwitnienie rododendronów.
Poniżej śledzimy przebieg jednego sezonu na wybrzeżu Morza Czarnego, od pierwszych kwiatów rododendronów aż po miód w słoiku. Po drodze przekonają się Państwo, dlaczego turecki mad honey tak bardzo różni się od nepalskiego mad honey.
Jak powstaje turecki Mad Honey?
Turecki mad honey jest wytwarzany przez pszczelarzy na wschodnim wybrzeżu Morza Czarnego w Turcji. Późną wiosną przenoszą swoje ule na zbocza porośnięte rododendronami pontyckimi (Rhododendron ponticum) i żółtymi (Rhododendron luteum). Pszczoły zbierają nektar podczas kwitnienia krzewów, a miód jest zbierany po zakończeniu kwitnienia. Zawiera on naturalnie występujące grayanotoksyny pochodzące z nektaru rododendronów.
Wschodnie wybrzeże Morza Czarnego
Miód Deli pochodzi z dalekiego północno-wschodniego krańca Turcji, gdzie góry Kaçkar stromo wznoszą się nad Morzem Czarnym. W samym sercu tego regionu leżą prowincje Rize i Artvin. Jest to jeden z najbardziej wilgotnych obszarów kraju, charakteryzujący się klimatem umiarkowanym, obfitymi opadami deszczu oraz gęstymi lasami porastającymi zbocza wzgórz od strony wybrzeża.
Warunki te dobrze odpowiadają rododendronom. Na wielu zboczach rosną one w gęstych skupiskach pod drzewami oraz wzdłuż skrajów lasu. Jest to jedno z niewielu miejsc na świecie, gdzie produkuje się mad honey.
Rododendrony stojące za marką Deli Bal
Większość nektaru zawartego w tureckim mad honey pochodzi z dwóch gatunków rododendronów.
- Rhododendron ponticum: wiecznie zielony krzew o fioletowo-różowych kwiatach, szeroko rozpowszechniony na wzgórzach nad Morzem Czarnym.
- Rhododendron luteum: krzew liściasty o jasnożółtych, pachnących kwiatach, często występujący na skrajach lasów oraz na bardziej otwartych zboczach.
Ponieważ pszczoły żerują głównie na tych dwóch gatunkach, często rosnących w gęstych drzewostanach, turecki mad honey jest zazwyczaj bardziej spójny w poszczególnych zbiorach niż mad honey z Nepalu, gdzie pszczoły odwiedzają bardziej zróżnicowaną mieszankę himalajskich rododendronów.

Rok pszczelarski
Produkcja miodu „deli bal” przebiega zgodnie z rytmem kwitnienia rododendronów. Większość pracy w ciągu roku polega na tym, by znaleźć się we właściwym miejscu we właściwym czasie.
Przenoszenie uli w górę zboczy
Turecki mad honey pochodzi z hodowanych kolonii pszczół europejskich, trzymanych w ulach przenośnych. Zanim zakwitną rododendrony, pszczelarze przenoszą swoje ule na zbocza, gdzie krzewy rosną najgęściej. Umieszczenie uli w pobliżu kwiatów sprawia, że pszczoły spędzają większość czasu na zbieraniu nektaru z rododendronów, a nie z innych roślin.
Pszczelarstwo ma długą tradycję na tym wybrzeżu, a wielu pszczelarzy co roku powraca na te same zbocza.
Okres kwitnienia
Rododendrony na wybrzeżu Morza Czarnego kwitną późną wiosną, mniej więcej od kwietnia do czerwca. Dokładny termin kwitnienia zmienia się w zależności od wysokości nad poziomem morza: krzewy rosnące niżej kwitną jako pierwsze, a te położone wyżej – kilka tygodni później. Na każdym zboczu okres kwitnienia jest krótki, dlatego pszczelarze muszą ustawić swoje ule w odpowiednim momencie.
Zbiory
Po zakończeniu kwitnienia pszczelarze zbierają miód. Otwierają ule i wyjmują ramki z zapieczętowanymi plastrami, w których pszczoły wypełniły komórki miodem i uszczelniły je woskiem. Pszczoły zatrzymują wystarczającą ilość miodu, aby utrzymać kolonię, a reszta jest przeznaczona do zbioru.
Od plastra do słoika
Po powrocie ze stoków usuwa się woskowe nakładki, a miód oddziela się od plastrów poprzez odwirowanie ramek lub wyciskanie plastrów. Następnie miód jest filtrowany w celu usunięcia wosku i innych cząstek, pozostawia się go do odpoczynku, aby powietrze uniosło się na powierzchnię, a na koniec rozlewa się go do słoików.
Różnica między zbiorem Mad Honey tureckiego a nepalskiego
Turecki i nepalski mad honey pochodzą z nektaru rododendronów, ale są wytwarzane w zupełnie odmienny sposób.
- Pszczoły: turecki mad honey pochodzi od hodowanych pszczół europejskich. Nepalski mad honey pochodzi od Apis laboriosa, himalajskiej pszczoły olbrzymiej, która buduje gniazda na odsłoniętych ścianach klifów i nie może być hodowana w ulach.
- Zbiór: W Turcji pszczelarze przenoszą ule w pobliże rododendronów i pod koniec sezonu zbierają ramki. W Nepalu zbieracze miodu schodzą po drabinach linowych, aby ręcznie wycinać dzikie plastry.
- Kwiaty: Tureckie pszczoły żerują głównie na dwóch gatunkach rododendronów. Pszczoły nepalskie odwiedzają szerszą, bardziej zróżnicowaną gamę roślin na dużych wysokościach.
Podsumowanie
Turecki mad honey to miód pszczelarski. Na wschodnim wybrzeżu Morza Czarnego, w okolicy gór Kaçkar, pszczelarze każdej wiosny przenoszą swoje ule na zbocza porośnięte gęsto rododendronami pontyckimi (Rhododendron ponticum) i żółtymi (Rhododendron luteum), a po zakończeniu krótkiego okresu kwitnienia zbierają miód.
Proces ten jest bardziej znany niż zbiór z klifów w Nepalu, ale jest równie ściśle powiązany z terenem i terminem kwitnienia. Turecki „deli bal” Real Mad Honey pochodzi z regionu Morza Czarnego i jest pozyskiwany za pośrednictwem zaufanych partnerów.
Informacje na etykiecie
Nigdy nie więcej niż 5 g dziennie – mniej niż jedna płaska łyżeczka, wyłącznie dla osób dorosłych.
Spożycie ponad 5 g dziennie może powodować zawroty głowy, nudności, zimne poty i niskie ciśnienie krwi. W takim przypadku należy przerwać spożywanie, wypić wodę i odpocząć; jeśli objawy są poważne, należy zadzwonić pod numer 112 lub zgłosić się do lekarza. Produkt nie jest zalecany dla dzieci, kobiet w ciąży lub karmiących piersią, osób z chorobami serca lub zaburzeniami ciśnienia krwi, a także w przypadku alergii na miód. Przyjmują Państwo leki? Proszę najpierw skonsultować się z lekarzem.




