Voor iedereen die voor het eerst kennismaakt met mad honey, is de Turkse variant doorgaans de gemakkelijkste kennismaking. Deze is lichter, zoeter en milder dan het alternatief uit de Himalaya en bevat dezelfde bestanddelen in een vorm die aanzienlijk minder veeleisend is voor het gehemelte.
Wat is Turkse mad honey?
Turkse mad honey is honing die wordt geproduceerd door bijen die voedsel verzamelen op Rhododendron ponticum en Rhododendron luteum, twee soorten die in dichte begroeiing langs de kust van de Zwarte Zee groeien en waarvan de nectar grayanotoxines bevat.
De lokale benaming is „deli bal“, wat ruwweg vertaald kan worden als „gekke“ of „waanzinnige“ honing. Deze honing wordt al ruim tweeduizend jaar in de regio geproduceerd, verhandeld en geconsumeerd, en wordt openlijk verkocht op Turkse markten in plaats van als iets ongewoons te worden beschouwd.
Wat het onderscheidt van de Nepalese versie komt neer op drie zaken:
-
De bij, die de gewone Europese honingbij is en niet de reusachtige Himalaya-bij
-
De bloemen, die in dichte, aaneengesloten begroeiing groeien in plaats van verspreid over alpenhellingen
-
De methode, die bestaat uit conventionele bijenteelt in plaats van het oogsten op rotswanden
U kunt meer lezen over wat mad honey ’ is en welke stoffen ten grondslag liggen aan de werking ervan.
Uit welk deel van Turkije is mad honey afkomstig?
Turkse mad honey is afkomstig uit de regio rond de Zwarte Zee in het noordoosten van het land, met name uit het Kaçkar-gebergte en de provincies rond Rize, Trabzon en Artvin.
Het klimaat daar is ongewoon vochtig voor Turkije, met veel regenval en aanhoudende luchtvochtigheid, wat precies is wat Rhododendron ponticum en luteum nodig hebben om zich te verspreiden. Ze groeien zo dichtbegroeid over de beboste hellingen dat ze de meeste andere bloeiende planten in de omgeving verdringen.
Die dichtheid is wat de regio productief maakt. Waar Himalaya-honing afhankelijk is van de hoogte, waardoor de plantengemeenschap uitdunt, is Turkse honing afhankelijk van het feit dat de rododendrons simpelweg in de meerderheid zijn ten opzichte van al het andere binnen het foerageergebied van een bijenkolonie.
De geschiedenis reikt hier verder terug dan waar dan ook. Griekse soldaten onder leiding van Xenophon raakten in 401 v.Chr. tijdens hun terugtocht door de regio buiten gevecht gesteld door lokale honing; dit is het vroegste schriftelijke verslag over mad honey en de oorsprong van een groot deel van de latere reputatie ervan. De herkomst van mad honey omvat beide productieregio’s.
Hoe sterk is Turkse mad honey?
Turkse mad honey is milder dan de Himalaya-variant, waardoor deze van de twee de toegankelijkere is en niet per se een zwakker product.
Een gewone theelepel heeft dezelfde effecten in dezelfde volgorde, namelijk warmte in de borstkas, lichamelijke ontspanning en een rustiger mentaal tempo, waarbij het verschil eerder in mate dan in aard ligt. De werking zet doorgaans soepeler in en de piek is minder uitgesproken.
De sterkte varieert nog steeds per oogst. De concentratie van grayanotoxine is afhankelijk van:
-
Hoe weelderig de rododendrons dat seizoen bloeiden
-
Waar de bijenkasten ten opzichte van de standplaatsen waren geplaatst
-
Het weer tijdens de bloeiperiode
-
Of er in de buurt andere planten in bloei stonden
Turkse honing vertoont minder variatie dan Nepalese honing, aangezien de bijen een beperkter scala aan planten bezoeken; het verschil is echter slechts een kwestie van mate en aangezien de herkomst niet van belang is, is het niet nodig de partij te controleren. Een gepubliceerd laboratoriumcijfer blijft het enige dat vaststelt wat een bepaalde pot precies bevat.
Hoe wordt mad honey “ in Turkije geoogst?
Turkse mad honey wordt verzameld via conventionele bijenteelt, waarbij de bijenkasten tijdens het bloeiseizoen naar hooggelegen weiden worden verplaatst en de ramen op de gebruikelijke wijze worden geoogst.
Het bijenteeltjaar verloopt grofweg als volgt:
-
De bijenkasten worden vóór de bloeiperiode voorbereid en geïnspecteerd.
-
De bijenkolonies worden vervoerd naar weiden waar de rododendrons dichtbegroeid staan.
-
Bijen verzamelen nectar tijdens de bloeiperiode, doorgaans van het late voorjaar tot in de vroege zomer.
-
De ramen worden verzameld zodra de honing is afgedekt.
-
De honing wordt gewonnen, gezeefd en in potten verpakt.
-
De bijenkasten worden weer naar beneden verplaatst of verplaatst voor latere foerageerbeurten.
Er is geen sprake van touwen of rotswanden. Het werk vereist vakmanschap maar is conventioneel, en wordt doorgaans verricht door families die al generaties lang bijen houden in dezelfde valleien.
Het praktische gevolg betreft het aanbod. De Turkse productie is voorspelbaarder dan de oogst in de Himalaya, aangezien het proces herhaalbaar is en de bloeiperiode langer duurt; daarom is Turkse honing over het algemeen het hele jaar door gemakkelijker verkrijgbaar.
Hoe smaakt Turkse mad honey?
Turkse mad honey smaakt lichter en zoeter dan de Himalaya-variant, met een bloemig karakter en een milde bitterheid die pas ver achter de zoetheid naar voren komt.
De gebruikelijke volgorde is:
-
Eerste indruk: heldere zoetheid, die dichter bij die van conventionele honing ligt
-
Vervolgens: een bloemige, licht kruidige diepte
-
Na: een milde bitterheid die geleidelijk opbouwt in plaats van scherp
-
Tot slot: een lichte tinteling achter in de keel
De kleur varieert van lichtgoud tot licht amber en de honing stroomt vlotter dan Nepalese honing, die dikker en donkerder is. Kristallisatie verloopt langzamer, hoewel dit nog steeds voorkomt en niets zegt over de kwaliteit.
Voor iedereen die de Himalaya-variant te bitter vond, biedt Turkse honing direct een oplossing. Deze is ook gemakkelijker puur te nuttigen, zonder dat er iets achteraan hoeft te komen, wat ideaal is voor een eerste potje.
Waar kunt u Turkse mad honey kopen?
Turkse honing is gemakkelijker te vinden dan de Himalaya-variant, wat betekent dat er meer verkopers zijn en meer variatie in wat zij u kunnen vertellen. Het is de moeite waard om het volgende te verifiëren:
-
Uit welk deel van de Zwarte Zeeregio de honing afkomstig is
-
Of de laboratoriumcijfers betrekking hebben op de huidige oogst
-
Hoe de verkoper de kracht beschrijft, aangezien overdrijving veel voorkomt
-
Of er een gebruiksaanwijzing bij de pot is bijgevoegd
-
Wat zijn de retourvoorwaarden indien de honing niet aan uw verwachtingen voldoet?
Real Mad Honey betrekt Turkse honing van kleine familiebedrijven langs de Zwarte Zee en biedt daarnaast de Nepalese variant aan, waardoor beide soorten direct met elkaar kunnen worden vergeleken in plaats van afzonderlijk.
Elke oogst wordt naar een onafhankelijk laboratorium gestuurd voordat deze te koop wordt aangeboden, en de daaruit voortvloeiende cijfers worden gepubliceerd naast de pot waartoe ze behoren. De potten variëren van 50 g tot 500 g; bestellingen worden vanuit Nederland verzonden zonder douanekosten binnen de EU, en er geldt een garantie van 60 dagen voor ongeopende retourzendingen.
Het kiezen van Turkse mad honey
Turkse honing is geschikt voor mensen die voor het eerst kennis maken met mad honey, en voor iedereen die de effecten wil ervaren zonder de bitterheid die de Himalaya-variant met zich meebrengt.
Een kleine pot is een verstandig startpunt. Hiermee wordt vastgesteld hoe een bepaalde partij zich gedraagt bij een conservatieve dosering, en het kost aanzienlijk minder dan wanneer u dit via een grotere pot zou moeten uitzoeken.
Als u nieuwsgierig bent naar het verschil tussen de twee herkomstgebieden, is het goedkoper om van elk een klein potje te kopen dan u vast te leggen op één soort en pas achteraf te ontdekken welke uw voorkeur heeft.
Bekijk de huidige oogsten in Turkije en Nepal om te vergelijken wat er op dit moment beschikbaar is.
