Pszczelarstwo naturalne odnosi się do bardziej naturalnej i zrównoważonej metody pozyskiwania miodu oraz innych produktów ubocznych. Podejście to zyskało na popularności w ciągu ostatnich kilku lat w związku z postępującym spadkiem globalnej populacji pszczół.
Wiele osób uważa obecnie tę metodę za jedyne etyczne postępowanie, jakie można podjąć. Pszczoły w ulach prowadzonych zgodnie z zasadami naturalnej pszczelarstwa żyją dłużej i dają lepsze potomstwo. W związku z tym wdrożenie naturalnej pszczelarstwa i podobnych praktyk jest jedynym sposobem na ocalenie tych pięknych owadów, a tym samym życia na Ziemi.
Stosując takie podejście, nie tylko ratują Państwo pszczoły, ale również otrzymują produkty wyższej jakości. Na przykład niektóre z najrzadszych i najsilniejszych rodzajów miodu, takie jak mad honey, są zazwyczaj pozyskiwane w ramach naturalnej pszczelarstwa.
W niniejszym artykule omówimy szerzej temat naturalnej pszczelarstwa, wyjaśnimy, dlaczego jest ono tak ważne, oraz przedstawimy sposoby jego wdrażania.
Spis treści
CZYM JEST NATURALNE PSZCZELARSTWO?
Ilekroć początkujący pszczelarz pyta mnie o tę metodę, zawsze sugeruję mu lekturę książki „Natural beekeeping: Organic approaches to modern apiculture”. Jest to niezwykła pozycja, która zawiera wszystkie niezbędne informacje na temat tej praktyki.
Zasadniczo naturalna pszczelarstwo to filozofia rolnicza, zgodnie z którą rolnicy powinni zapewnić owadom wystarczającą przestrzeń do życia, odżywiania się i rozmnażania. Jest to sprzeczne z praktykami ukierunkowanymi na efektywność ekonomiczną, takimi jak częste kontrole uli, podawanie pszczołom leków, przemieszczanie uli oraz inne działania, które mogłyby zakłócać naturalne procesy zachodzące u owadów.
ZNACZENIE NATURALNEJ PSZCZELARSTWA
Biorąc pod uwagę gwałtowny spadek światowej populacji pszczół, wydaje się, że naturalna pszczelarstwo nigdy nie miało tak dużego znaczenia.
Krótko mówiąc, proces ten pozwala pszczołom prowadzić zdrowe życie. Zwiększa on odporność populacji poprzez poprawę ich reakcji behawioralnych i immunologicznych. Naturalna pszczelarstwo pozwala tym owadom przetrwać różne patogeny, wahania dostępności pożywienia oraz inne zagrożenia.
Dzięki naturalnemu podejściu pszczelarze mogą poprawić warunki życia „oswojonych” pszczół, zbliżając je do warunków panujących wśród ich dzikich odpowiedników. W przeciwieństwie do intensywnej pszczelarstwa, gdzie owady są narażone na działanie substancji sztucznych, sztuczną reprodukcję i dokarmianie, naturalna pszczelarstwo tworzy bardziej naturalne środowisko.
Coraz więcej rolników próbuje wdrożyć tę metodę jako potencjalny sposób na uratowanie gatunku przed wyginięciem.
5 zasad naturalnej pszczelarstwa
Jest to holistyczne podejście, które na pierwszym miejscu stawia pszczoły. Ma ono na celu zaspokojenie potrzeb owadów, umożliwiając zdrowy rozwój kolonii i jej potomstwa.
Chociaż niektórzy eksperci mogą nie zgodzić się z moją klasyfikacją, naturalna pszczelarstwo opiera się na pięciu podstawowych zasadach:
1. Plaster miodu
Dla tych owadów wszystko zaczyna się i kończy na plastrze. W rzeczywistości struktura ta jest tak wyjątkowa pod względem biologicznym i stanowi jeden z głównych powodów, dla których eksperci są tak zafascynowani tymi stworzeniami.
Plastry powstają z ciał pszczół i pełnią rolę centralnej sieci nerwowej kolonii. Zdrowie wszystkich tych owadów jest nierozerwalnie związane ze stanem plastrów. Wykorzystują je do rozmnażania, przechowywania pożywienia oraz wszystkich innych funkcji.
2. Żywność
Pszczoły wytwarzają wosk i miód, zbierając pyłek i nektar z otoczenia. W związku z tym zdrowie kolonii jest bezpośrednio powiązane ze zdrowiem i żywotnością otaczającej flory. Wpływ człowieka na lokalne środowisko może doprowadzić do wyginięcia tego gatunku.
Jednak rolnicy popełniają jeszcze poważniejsze wykroczenie. Wielu z nich stosuje sztuczny pyłek, syrop cukrowy i inne dodatki w celu zwiększenia wydajności pszczół. Chociaż praktyki te mogą przynosić krótkoterminowe rezultaty, ostatecznie powodują stres i choroby w kolonii, co może również wpływać na jakość mad honey.
3. Powielanie
Naturalne rozmnażanie ma kluczowe znaczenie dla zdrowia i zrównoważonego rozwoju kolonii. Jest to również czynnik, który może pozytywnie wpłynąć na sytuację rolników. Dzięki naturalnym metodom rozmnażania nowe królowe są w stanie dostosować swoją fizjologię do otaczającego środowiska. W ten sposób stają się bardziej odporne na lokalne warunki klimatyczne i choroby.
W przeciwieństwie do naturalnej pszczelarstwa, gdzie hodowcy pozwalają, by procesy przebiegały naturalnie, konwencjonalne podejście zaleca zabicie królowej. Dzięki temu stara królowa zostaje zastąpiona nową, co zapobiega rojeniu się roju. Praktyka ta sprawia, że pszczoły stają się łagodniejsze, a jednocześnie zwiększa się produkcja miodu.
Niestety, często może to powodować inne problemy, potencjalnie zagrażające istnieniu lokalnych owadów.
4. Substancje chemiczne
Podobnie jak w przypadku wielu innych gatunków, ludzie postanowili narażać swoje pszczoły na działanie różnych substancji chemicznych, próbując zwiększyć plony. Jednym z największych wykroczeń jest stosowanie silnych środków chemicznych w celu zapobiegania chorobom kolonii lub zwalczania roztoczy Varroa. Substancje te umieszcza się w ulach.
Problem z tymi substancjami chemicznymi polega na tym, że hamują one ewolucję i adaptację lokalnych pszczół. Z upływem czasu stają się one coraz bardziej odporne na antybiotyki, co może całkowicie zniszczyć ich odpowiedź immunologiczną.
Jakby tego było mało, rolnicy stosują również plastikowe plastry, które umieszczają w ulach. Przedmioty te powodują emisję dwutlenku węgla i mogą zanieczyszczać mad honey oraz sam ul.
Naturalna pszczelarstwo unika takich praktyk. Rolnicy wyznający tę filozofię pozwalają pszczołom rozwijać się samodzielnie, nawet jeśli oznacza to śmierć kolonii. Jednak potomstwo grup, którym uda się przetrwać, charakteryzuje się znacznie silniejszym genotypem.
5. Interwencja
Większość rolników ma skłonność do pomagania swoim pszczołom, gdy te znajdują się w trudnej sytuacji. Nawet jeśli kierują się altruistycznymi celami, często wpływa to na naturalne procesy zachodzące u owadów, co w dłuższej perspektywie skazuje je na zagładę.
Podobnie jak większość dzikich zwierząt, pszczoły starają się trzymać z dala od ludzi i innych gatunków. Są to stworzenia samotnicze, które zaspokajają wszystkie swoje potrzeby, czerpiąc z lokalnego środowiska.
Zgodnie z zasadami naturalnej pszczelarstwa te urocze owady należy pozostawić samym sobie. Jeśli pragną Państwo dokonać kontroli uli, proszę upewnić się, że odbywa się to wiosną i latem, kiedy warunki pogodowe są idealne.
Jeśli chodzi o kontrole czerwiu, można je przeprowadzać trzy lub cztery razy w sezonie. Niektórzy eksperci sugerują częstsze kontrole, ale należy pamiętać, że może to być bardzo stresujące dla kolonii.
Jak uprawiać naturalną pszczelarstwo?
Aby stosować naturalne metody pszczelarskie, należy po prostu trzymać się z dala od ula. Rolnik powinien pozwolić owadom żyć i rozmnażać się tak, jak w ich naturalnym środowisku, przy minimalnym lub zerowym zaangażowaniu z jego strony.
Pszczelarze stosujący metody naturalne często korzystają z metodologii STUN (Sheer, Total, Utter Neglect – całkowite, absolutne zaniedbanie). Choć może to brzmieć zabawnie, jest to najlepszy sposób na wyjaśnienie tego podejścia laikowi. Zasadniczo rolnik powinien trzymać się z dala od uli przez cały rok i pozostawić owady samym sobie.
Gdy nadejdzie wiosna i lato, wystarczy odwiedzić swoje ulubione pszczoły i zebrać ten naturalny, mad honey (lub jakikolwiek inny miód, o którym mowa).
Czy istnieją konkretne rasy pszczół, które lepiej nadają się do naturalnej pszczelarstwa?
Chociaż każdy gatunek pszczół może czerpać korzyści z naturalnych metod pszczelarskich, warto zauważyć, że niektóre gatunki pszczół mogą być bardziej przystosowane do tego podejścia niż inne. Gatunki pszczół, które często najlepiej rozwijają się w ramach naturalnych praktyk pszczelarskich, to te, które są lokalne lub rodzime dla danego obszaru.
Uzasadnienie tego podejścia jest proste. Lokalne i rodzime pszczoły przez pokolenia dostosowywały się do specyficznych warunków swojego środowiska naturalnego, w tym do klimatu i lokalnej flory. Oznacza to, że są one naturalnie dostosowane do cyklu pór roku, lokalnych chorób lub szkodników, z którymi mogą się spotkać, a także do rodzajów kwiatów i roślin dostępnych w ich otoczeniu w celu pozyskiwania pożywienia.
Oto najlepsze sposoby wdrażania naturalnej pszczelarstwa:
- Należy zapewnić pszczołom jak najwięcej przestrzeni do rojenia się. Jest to ich naturalny proces rozmnażania, którego nie należy zastępować niczym innym.
- Nie należy próbować zmieniać genetyki roju. Jeśli kolonia zdoła przetrwać zimę, to świetnie! Nie należy jednak próbować na siłę zapewnić przetrwania słabym owadom. Pod wieloma względami może to przynieść jedynie odwrotny skutek. Należy unikać stosowania wody z cukrem i innych metod, które dawałyby im nienaturalną przewagę. Chociaż zmiana genetyki może wydawać się ważna w perspektywie krótkoterminowej, dla kolonii znacznie lepszym rozwiązaniem jest wzmocnienie się poprzez eliminację słabych cech genetycznych.
- Podobnie nie należy stosować żadnych środków przeciwko roztoczom Varroa. Kolonia albo uodporni się na nie, albo zginie. Niepodawanie pszczołom żadnych substancji sztucznych zwiększy odporność kolonii i poprawi genetykę przyszłych pokoleń.
- Jak wspomniano wcześniej, należy rzadko odwiedzać ule. Ponadto miód należy zbierać wyłącznie późnym latem i wiosną. Nie należy zbierać go jesienią, ponieważ pszczoły będą go potrzebowały do przetrwania zimy.
- Należy upewnić się, że stosowane są naturalne ule pszczelarskie typu „top bar” oraz inne naturalne akcesoria pszczelarskie. Należy unikać stosowania elementów z tworzyw sztucznych w tych ulach.
Zasadniczo jest to metoda pszczelarstwa skoncentrowana na pszczołach, która na pierwszym miejscu stawia potrzeby tych owadów. Zamiast nieustannie próbować wykorzystywać te fantastyczne owady i czerpać z ich miodu, hodowcy starają się stworzyć środowisko, w którym mogą one się rozwijać. Przede wszystkim jest to odpowiedzialne podejście, które przyczynia się do przetrwania lokalnych kolonii.
Najważniejszą cechą hodowców pszczół naturalnych jest to, że postrzegają oni świat z innej perspektywy.
Dla nich owady te są przede wszystkim potężnymi zapylaczami, które mają ogromny wpływ na cykle naturalne. Innymi słowy, szanują pszczoły bardziej ze względu na ich wpływ na środowisko, a w mniejszym stopniu ze względu na ich produkty.
