Natuurlijke bijenteelt verwijst naar een meer natuurlijke en duurzame methode voor het oogsten van honing en andere bijproducten. Deze aanpak is de afgelopen jaren populair geworden nu de wereldwijde bijenpopulatie begint af te nemen.
Veel mensen beschouwen deze methode tegenwoordig als de enige ethisch verantwoorde manier van handelen. Bijen in natuurlijke bijenkasten leven langer en brengen beter nageslacht voort. Daarom is het toepassen van natuurlijke bijenteelt en soortgelijke praktijken de enige manier om deze prachtige insecten te redden en daarmee het leven op aarde.
Door deze aanpak te volgen, redt u niet alleen bijen, maar krijgt u ook producten van hogere kwaliteit. Sommige van de zeldzaamste honingsoorten, zoals mad honey, worden bijvoorbeeld vaak verkregen via natuurlijke bijenteelt.
In dit artikel gaan we dieper in op natuurlijke bijenteelt, waarom deze zo belangrijk is en hoe u deze kunt toepassen.
Inhoudsopgave
WAT IS NATUURLIJKE BIJENTEELT?
Telkens wanneer een aspirant-imker mij naar deze methode vraagt, raad ik hem of haar altijd aan om „Natural beekeeping: Organic approaches to modern apiculture“ te lezen. Dit is een fantastisch boek dat u alles leert wat u over deze praktijk moet weten.
In wezen is natuurlijke bijenteelt een landbouwfilosofie waarbij boeren hun insecten voldoende ruimte moeten geven om te leven, te eten en zich voort te planten. Dit staat haaks op economisch efficiënte praktijken zoals frequente inspecties van bijenkasten, het toedienen van medicijnen aan bijen, het verplaatsen van bijenkasten en andere handelingen die de natuurlijke processen van de insecten zouden kunnen verstoren.


HET BELANG VAN NATUURLIJKE BIJENTEELT
Gezien de scherpe afname van de wereldwijde bijenpopulatie lijkt het erop dat natuurlijke bijenteelt nog nooit zo belangrijk is geweest.
Kortom, dit proces stelt bijen in staat een gezond leven te leiden. Het vergroot de veerkracht van een populatie door hun gedrags- en immuunreacties te verbeteren. Dankzij natuurlijke bijenteelt kunnen deze insecten verschillende ziekteverwekkers, schommelingen in het voedselaanbod en andere gevaren overleven.
Door middel van een natuurlijke aanpak kunnen imkers de leefomstandigheden van „gedomesticeerde“ bijen verbeteren, waardoor deze dichter bij hun tegenhangers in het wild komen te staan. In tegenstelling tot intensieve bijenteelt, waarbij insecten worden blootgesteld aan kunstmatige stoffen, kunstmatige voortplanting en bijvoeding, creëert natuurlijke bijenteelt een meer natuurlijke omgeving.
Steeds meer boeren proberen deze methode toe te passen als een manier om de soort mogelijk van uitsterven te redden.
5 Principes van natuurlijke bijenteelt
Dit is een holistische benadering waarbij bijen voorop staan. Het is bedoeld om tegemoet te komen aan de behoeften van de insecten, zodat een kolonie en haar nakomelingen zich gezond kunnen ontwikkelen.
Hoewel sommige deskundigen het wellicht niet eens zijn met mijn indeling, volgt natuurlijke bijenteelt vijf basisprincipes:
1. Honingraat
Voor deze insecten begint en eindigt alles met de honingraat. Deze structuur is biologisch gezien zelfs zo uniek dat zij een van de belangrijkste redenen vormt waarom deskundigen zo gefascineerd zijn door deze wezens.
Raten worden gevormd uit de lichamen van bijen en fungeren als het centrale zenuwstelsel van een kolonie. De gezondheid van al deze insecten is onlosmakelijk verbonden met de gezondheid van de raat. Zij gebruiken deze voor voortplanting, het opslaan van voedsel en alle andere functies.
2. Voeding
Bijen produceren was en honing door stuifmeel en nectar uit de omgeving te verzamelen. In dat opzicht hangt de gezondheid van een bijenkolonie rechtstreeks samen met de gezondheid en vitaliteit van de omringende flora. De invloed van de mens op het lokale milieu kan deze soort tot uitsterven veroordelen.
Boeren maken zich echter schuldig aan een nog grotere zonde. Velen van hen gebruiken kunstmatig stuifmeel, suikersiroop en andere toevoegingen om de productiviteit van de bijen te verhogen. Hoewel deze praktijken op korte termijn resultaten kunnen opleveren, veroorzaken ze uiteindelijk stress en ziekten binnen de kolonie, wat ook de kwaliteit van mad honey kan aantasten.
3. Reproductie
Natuurlijke voortplanting is cruciaal voor de gezondheid en duurzaamheid van een bijenkolonie. Het is ook iets dat een positieve invloed kan hebben op imkers. Door middel van natuurlijke voortplantingsmethoden kunnen nieuwe koninginnen hun fysiologie aanpassen aan de omgeving. Daardoor worden zij beter bestand tegen het lokale klimaat en ziekten.
In tegenstelling tot natuurlijke bijenteelt, waarbij imkers de zaken hun natuurlijke gang laten gaan, wordt bij de conventionele aanpak aangeraden de koningin te doden. Hierdoor wordt het oude insect vervangen door een nieuw exemplaar, wat zwermen voorkomt. Deze werkwijze zorgt ervoor dat bijen volgzamer worden en verhoogt tegelijkertijd de honingproductie.
Helaas kan dit vaak andere problemen veroorzaken, waardoor het voortbestaan van lokale insecten mogelijk in gevaar komt.
4. Chemische stoffen
Net als bij veel andere diersoorten hebben mensen besloten hun bijen bloot te stellen aan diverse chemische stoffen in een poging hun opbrengsten te verhogen. Een van de grootste misdaden is het gebruik van sterke chemische producten om kolonieziekten te voorkomen of varroamijten te bestrijden. Deze stoffen worden in bijenkasten aangebracht.
Het probleem met deze chemische stoffen is dat ze de evolutie en aanpassing van de lokale bijen belemmeren. Na verloop van tijd worden ze resistenter tegen antibiotica, wat hun immuunrespons volledig kan vernietigen.
Alsof dat nog niet genoeg is, gebruiken boeren ook plastic raatplaten die zij eveneens in de bijenkasten plaatsen. Deze voorwerpen laten een ecologische voetafdruk achter en kunnen de mad honey en de bijenkast zelf verontreinigen.
Bij natuurlijke bijenteelt wordt van deze praktijken afgezien. Imkers die deze filosofie volgen, laten bijen zich op eigen kracht ontwikkelen, zelfs als dit het einde van een kolonie betekent. De nakomelingen van de groepen die erin slagen te overleven, beschikken echter over een veel sterkere genetische aanleg.
5. Interventie
De meeste imkers zijn geneigd hun bijen te helpen wanneer deze in nood verkeren. Zelfs als zij altruïstische doelen nastreven, beïnvloedt dit vaak de natuurlijke processen van de insecten, waardoor zij op de lange termijn ten onder gaan.
Net als de meeste wilde dieren proberen bijen uit de buurt te blijven van mensen en andere diersoorten. Het zijn solitaire wezens die in al hun behoeften voorzien door gebruik te maken van de lokale omgeving.
Volgens de principes van de natuurlijke bijenteelt moeten deze prachtige insecten met rust worden gelaten. Indien u bijenkasten wilt inspecteren, zorg er dan voor dat u dit in de lente en zomer doet, wanneer de weersomstandigheden ideaal zijn.
Wat de broedinspecties betreft: u kunt er drie of vier per seizoen uitvoeren. Sommige deskundigen raden aan dit vaker te doen, maar houd er rekening mee dat dit zeer stressvol kan zijn voor de kolonie.
Hoe kunt u aan natuurlijke bijenteelt doen?
Om natuurlijke bijenteeltmethoden toe te passen, dient u simpelweg uit de buurt van de bijenkorf te blijven. De imker dient insecten te laten leven en zich voortplanten zoals in hun natuurlijke omgeving, met zo min mogelijk ingrijpen.
Natuurlijke imkers maken vaak gebruik van de STUN-methode (Sheer, Total, Utter Neglect). Hoewel dit misschien grappig klinkt, is het de beste manier om deze aanpak aan een leek uit te leggen. In principe dient een imker het hele jaar door uit de buurt van de bijenkasten te blijven en de insecten aan hun lot over te laten.
Naarmate de lente en de zomer aanbreken, bezoekt u gewoon uw favoriete huisdieren en verzamelt u die natuurlijke, mad honey (of welke honing dan ook waarover we het hebben).
Zijn er specifieke bijensoorten die beter geschikt zijn voor natuurlijke bijenteelt?
Hoewel elke bijensoort baat kan hebben bij natuurlijke bijenteeltmethoden, is het de moeite waard op te merken dat sommige bijensoorten wellicht beter geschikt zijn voor deze aanpak dan andere. De bijensoorten die vaak het beste gedijen bij natuurlijke bijenteeltpraktijken, zijn de soorten die lokaal voorkomen of inheems zijn in een bepaald gebied.
De reden hiervoor is duidelijk. Lokale en inheemse bijen hebben zich generaties lang aangepast aan de specifieke omstandigheden van hun leefomgeving, waaronder het klimaat en de lokale flora. Dit betekent dat zij van nature zijn afgestemd op de cyclus van de seizoenen, de lokale ziekten of plagen waarmee zij te maken kunnen krijgen, en de soorten bloemen en planten die in hun omgeving beschikbaar zijn om voedsel te verzamelen.
Hieronder volgen de beste manieren om natuurlijke bijenteelt toe te passen:
- U dient bijen alle ruimte van de wereld te geven om te zwermen. Dit is hun natuurlijke voortplantingsproces, dat door niets anders mag worden vervangen.
- Probeer de genetica van een bijenkorf niet te veranderen. Als een kolonie de winter kan overleven, is dat geweldig! U dient echter niet te proberen het overleven van zwakke insecten te forceren. In veel opzichten kan dit alleen maar averechts werken. Vermijd het gebruik van suikerwater en andere methoden die hen een onnatuurlijk voordeel zouden geven. Hoewel het veranderen van de genetica op korte termijn belangrijk kan zijn, is het veel beter voor kolonies om sterker te worden door zwakke genetische eigenschappen uit te roeien.
- Evenzo dient u geen behandeling tegen varroamijten aan te bieden. Een kolonie zal er ofwel resistent tegen worden, ofwel ten onder gaan. Door bijen geen kunstmatige stoffen toe te dienen, wordt de weerstand van de kolonie vergroot en worden de genetische eigenschappen van toekomstige generaties verbeterd.
- Zoals eerder vermeld, dient u de bijenkasten zelden te bezoeken. Bovendien dient u hun honing alleen in de late zomer en het voorjaar te oogsten. Oogst deze niet in de herfst, aangezien de bijen deze nodig hebben om de winter te overleven.
- Zorg ervoor dat er gebruik wordt gemaakt van natuurlijke bijenkasten met bovenlatten en andere natuurlijke bijenteeltbenodigdheden. Vermijd het gebruik van plastic onderdelen voor de bijenkasten.
In wezen gaat het hier om een apicentrische methode van bijenteelt waarbij de behoeften van de bijen voorop staan. In plaats van voortdurend te proberen deze fantastische insecten uit te buiten en hun honing te gebruiken, streven de imkers ernaar een omgeving te creëren waarin de bijen kunnen gedijen. Bovenal is dit een verantwoorde aanpak die bijdraagt aan het voortbestaan van lokale bijenkolonies.
Het belangrijkste aan natuurlijke imkers is dat zij de zaken vanuit een ander perspectief bekijken.
Voor hen zijn deze insecten in de eerste plaats krachtige bestuivers die een grote invloed hebben op natuurlijke cycli. Met andere woorden: zij respecteren bijen meer vanwege hun invloed op het milieu dan vanwege hun producten.