Mad honey is al enkele millennia bij de mensheid bekend. In Nepal oogsten honingjagers deze honing van de kliffen van de Himalaya; hij wordt geproduceerd door de reusachtige Himalaya-honingbij (Apis laboriosa) uit rododendronnectar.
In dit artikel zullen wij ingaan op het culturele belang van de honing, de smaak ervan en waaruit deze is samengesteld.
Inhoudsopgave
Historische en culturele context
Hoewel mad honey voor westerse consumenten enigszins een mysterie is, wordt deze honing al duizenden jaren in Nepal geoogst. De lokale Gurung-gemeenschappen hebben hun eigen methode om het te verzamelen door langs de verraderlijke kliffen van de Himalaya naar beneden te klimmen. Tijdens dit proces gebruiken de Nepalese honingjagers lange stokken om honingraten van de kliffen te stoten en vervolgens de honing te verzamelen.
Een ander interessant aspect van mad honey is dat deze wordt geproduceerd door de grootste bij ter wereld – de Himalaya-reuzebij (Apis laboriosa). Deze insecten vliegen in het gebied rond en verzamelen nectar van winterbestendige rododendronbloemen; daardoor bevat de honing van nature voorkomende grayanotoxines uit rododendronnectar.
De honing heeft een uitgesproken rokerige smaak die doet denken aan ahornsiroop. Zowel de lokale bevolking als buitenlanders gebruiken deze honing in diverse recepten: u kunt hem toevoegen aan gebak en thee, of gebruiken om vlees te glazuren – voeg hem echter pas toe zodra het gerecht of de drank is afgekoeld tot onder de 40 °C.
Houd er rekening mee dat niet alle mad honey hetzelfde is. Het gehalte aan grayanotoxine varieert afhankelijk van de plaats waar de honing is verzameld en het soort bloemen dat de lokale bijen bezoeken; bovendien kan mad honey ook qua kleur verschillen.
Wat zit er in Mad Honey?
Mad honey is nog steeds enigszins een noviteit. Omdat het alleen op ontoegankelijke rotswanden te vinden is, is het oogsten ervan uiterst moeilijk en zelfs gevaarlijk, en zijn er slechts beperkte hoeveelheden beschikbaar.
Chemische samenstelling
De samenstelling van mad honey kan aanzienlijk variëren, afhankelijk van de bloemen die de bijen hebben bezocht. Zo kan de ene partij bijvoorbeeld meer grayanotoxines bevatten dan de vorige; daarom wordt elke partij Real Mad Honey door een onafhankelijk laboratorium getest op het gehalte aan grayanotoxines.
Net als andere honing bevat Nepalese mad honey aminozuren, enzymen, organische zuren, suikers en andere verbindingen. Over het algemeen verschilt mad honey niet zo veel van gewone honing die u op een lokale markt kunt vinden. Zoals gezegd is het belangrijkste verschil dat deze honing van nature voorkomende grayanotoxines uit rododendronnectar bevat.
Daarom houden we de limiet eenvoudig: nooit meer dan 5 g per dag – minder dan één afgestreken theelepel, uitsluitend voor volwassenen. Niet aanbevolen voor kinderen, tijdens zwangerschap of borstvoeding, voor mensen met hart- of bloeddrukproblemen, of bij allergie voor honing. Gebruikt u medicijnen? Raadpleeg dan eerst uw arts.
Mythen versus feiten
Zoals bij alles wat nieuw is, doen er in de blogosfeer veel misvattingen de ronde over mad honey ’. Hier volgt een van de meest voorkomende:
Mythe: Alle mad honey is hetzelfde
Feit: Het grootste probleem met mad honey is dat de markt relatief ongereguleerd is. Iedereen kan het verkopen, wat kan leiden tot fraude en ondermaatse productkwaliteit. Het gehalte aan grayanotoxine kan ook aanzienlijk variëren van partij tot partij; koop daarom alleen bij verkopers die elke partij door een onafhankelijk laboratorium laten testen op het gehalte aan grayanotoxine.
Conclusie
Wij zijn er trots op een product van topkwaliteit te leveren, en elke partij Real Mad Honey wordt door een onafhankelijk laboratorium getest op het gehalte aan grayanotoxine. Lees onze gids over natuurlijke bijenteelt voor meer informatie over hoe wij te werk gaan.
